Rasa północno-szwedzka

Konie gudbrandsdalskie hodowane w dużej liczbie od dłuższego czasu w rejonach północnej Szwecji wytworzyły tam ekologiczną formę, niezupełnie słusznie uważaną za odrębną rasę. W Szwecji dopiero po pierwszej wojnie światowej poczęto zastępować nazwę gudbrandsdal nazwą „Nordsveska hastar”. U nas potocznie konie te nazywane są Szwedami. Odegrały one pewną rolę w polskiej hodowli w okresie międzywojennym. Importowane wówczas ogiery, drobniejsze i bardziej prymitywne w typie od współczesnych, używane były do uszlachetniania miejscowego pogłowia w rejonie Wileńszczyzny, przyczyniając się walnie do formowania się lokalnego typu konia oszmiańskiego. Dole i konie północno-szwedzkie traktowane są u nas jako jedna populacja. Po drugiej wojnie światowej sprowadzono do Polski ponad 150 ogierów i około 5000 klaczy obu odmian. Ponadto sporo materiału hodowlanego dostarczyła stadnina koni Nowa Wioska woj. elbląskie. Znaczenie doli i koni północno-szwedzkich było w naszej hodowli ograniczone i miało charakter przejściowy. Przyczyniły się one wydatnie do odbudowy pogłowia we wszystkich prawie województwach północnych, a ich skonsolidowany genotyp wywarł korzystny wpływ na wyrównanie potomstwa pochodzącego od bardzo zróżnicowanego pogłowia matek. Dolew krwi doli wpłynął także korzystnie na zmniejszenie kalibru koni hodowanych w państwowych stadninach w Kobylinie i Nowych Jankowicach. Przy ich użyciu odtwarzany jest też typ dawnych koni oszmiańskich, obecnie pod nazwą koni lidzbarskich.

Rasa gudbrandsdalska

Znana również pod nazwą dole. Wyhodowana została w dolinach wschodniej Norwegii. Pochodzenie jej nie jest zupełnie jasne: uważa się, że jest produktem skrzyżowania konika norweskiego (fiordinga) z importami duńskimi, norfolskimi i w pewnej mierze z końmi ciężkimi oraz pełną krwią angielską. Pierwszym oficjalnym protoplastą jest ogier pełnej krwi Odin, importowany z Anglii do Norwegii w 1828 r. Jedyna linia męska wywodząca się od tego ogiera posiada 17 pokoleń. Dole stanowią jednak całkiem odrębny typ, z wyglądu podobny do prymitywnego kuca nadbałtyckiego, ale nieco większy. Trudno zastosować do nich pojęcie koni prymitywnych, ponieważ od dawna podlegają metodycznemu doborowi, a w swoim czasie ulegały krzyżowaniu z importowanymi rasami. Całe pogłowie zachowało jednak swój prymitywny wygląd, jak i cenne zalety swego typu. Konie te charakteryzują się dużą, ciężką głową, osadzoną na krótkiej grubej szyi, niskim kłębem, głębokim tułowiem, wspartym na krótkich nogach, lekko pochyłym zadem. Kolebką gudbrandsdali była dolina rzeki Gudbrandsdal, skąd rasa ta rozprzestrzeniła się na dalsze obszary Norwegii i na północną Szwecję.

Kłusaki rosyjskie

Kłusaki rosyjskie — powstały z końcem ubiegłego wieku ze skrzyżowania kłusaków orłowskich z kłusakami amerykańskimi. Intensywne żywienie, trening, ostra selekcja prowadzona na użytkowość i pokrój przy jednoczesnym chowie w pokrewieństwie stworzyły w krótkim czasie nowy typ kłusaka. Obecnie hodowlę tych koni stara się prowadzić w obrębie rasy, niezależnie od hodowli ras wyjściowych. Kłusaki rosyjskie stanowią pośredni typ tak co do szybkości, jak i co do budowy, tzn. są mniej masywne od orłowskich, ale na torze wyścigowym od nich szybsze. Rekord szybkości tej rasy na dystansie 1600 m wynosił l min. 59,6 sęk. Aby należycie ocenić szybkość kłusaków trzeba sobie uprzytomnić, że szybkość zwykłego konia w galopie na milę angielską rzadko bywa większa niż 2 min. 10 sęk. Tylko trenowane konie pełnej krwi angielskiej lub specjalnie szybkie konie półkrwi mogą przebywać tę przestrzeń galopem o kilkanaście sekund szybciej od wytrenowanego kłusaka.

Kłusaki amerykańskie

Kłusaki amerykańskie — powstały z końcem XVIII stulecia w drodze krzyżowania koni kolonistów holenderskich — harddraverów z ogierami: pełnej krwi angielskiej Messengerem, trypolitańskim arabem Grand Bashw, kłusakiem norfolskim Bellfouder i kanadyjskim inochodźcem nieznanego pochodzenia Pilotem. W dalszej hodowli dużą rolę odegrał ogier pełnej krwi Hambletonian urodzony w 1849 r. Do hodowli dobierano osobniki spokrewnione, pochodzące od renomowanych przodków. Selekcja hodowlana prowadzona była wyłącznie na użytkowość z pominięciem cech pokroju. W tym celu ustalono, że do księgi stadnej mogą być wpisane tylko te osobniki, które zdolne są w oficjalnym wyścigu do przebycia określonego dystansu w odpowiednim czasie. Tak więc w drodze chowu krewniaczego popartego stałą zaprawą i selekcją na szybkość, wytworzono rasę nadzwyczaj szybką w kłusie. Rekord na dystansie l mili angielskiej wynosił do niedawna l min. 54,4 sęk. W ostatnich latach w celu wyrównania typu zaczęto zwracać baczniejszą uwagę na pokrój. Obecnie kłusaki swoim wyglądem bardzo przypominają konie pełnej krwi angielskiej, mają jednak charakterystyczne proste ustawienie kończyn tylnych. Przeważnie są maści gniadej lub karej.

Kłusaki

Typową formą ruchu tych koni jest kłus (stąd nazwa). Powstanie ras kłusaczych jest ściśle związane z okresem, gdy istniała potrzeba rączego zaprzęgowego konia w celu zapewnienia szybszej komunikacji. Pierwsze, stare rasy kłusaków, powstałe w początkach XVII w., to holenderskie harddravery, szybkie konie kareciane oraz utworzone na ich podłożu angielskie norfolki. W drugiej połowie XIX w. część koni norfolskich nazywano roadsters i pod tym mianem sprowadzono je do różnych krajów Europy, w tym i Polski. Wraz z wprowadzeniem w Anglii kolei żelaznej i motoryzacji hodowla kłusaków norfolskich przekształca się stopniowo w produkcję powozowych paradierów, tzw. hackney — koni o niesłychanie wysokim wyrzucie przednich nóg, efektownej prezencji, ale o zatraconej wytrzymałości i szybkości w biegu kłusem. Do kłusaków nowoczesnych zalicza się kłusaki orłowski e, amerykańskie, rosyjskie i francuskie. Kłusaki orłowskie zostały wyhodowane przez hodowcę rosyjskiego Aleksego Orłowa. Doceniając znaczenie szybkiego zaprzęgowego konia, tworzy on liczne próbne krzyżówki, łącząc wzajemnie konie różnych typów i ras. Protoplastą rasy okazał się ogier arabski maści siwej Śmietanka, odznaczający się szczególnymi zaletami. Z połączenia tego ogiera z klaczą pochodzenia duńskiego urodził się masywny ogier Polkan, który z kolei z dobrze kłusującą klaczą holenderską dał ogiera Barsa (ur. 1784).

Rozrywka i zwierzęta animals zwierzeta czas wolny z pupilami aligator krokodyl kameleon dinozaur pyton j 2 animals zwierzeta j 2 zolw ladowy zolwie wodne jez jezozwierz piesek preriowy j 3 animals zwierzeta j 3 popielice afrykanskie susel richardsona burunduk skunks chomik j 4 animals zwierzeta j 4 swinka morska rybki mysz zolw kon j 5 animals zwierzeta j 5 koty w naszych domach kot rodowodowy suche karmy kot i kuweta drapanie mebli j 6 animals zwierzeta j 6 pielegnacja kota kot i mleko koty abisynskie koty bengalskie koty egzotyczne j 7 animals zwierzeta j 7 koty jawajskie koty perskie koty norweskie koty birmanskie moj pies j 8 animals zwierzeta j 8 wyglad psa wierny jak pies karma dla psa dbam o psa pies na lancuchu j 9 animals zwierzeta j 9 pies bezdomny podczas wakacji amstaf labrador york j 10 animals zwierzeta j 10 bulterier owczarek niemiecki doberman ratlerek rasa szajrow j 11 animals zwierzeta j 11 bulony zastepowanie koni maszynami kon ardenski opis koni lidzbarskich konie lidzbarskie j 12 animals zwierzeta j 12 przydatnosc koni slaskich konie slaskie konie norweskie w polsce koniki norweskie rasa polnocno szwedzka j 13 animals zwierzeta j 13 rasa gudbrandsdalska klusaki rosyjskie klusaki amerykanskie klusaki cel pracy hodowlanej j 14 animals zwierzeta j 14 konie wielkopolskie po wojnie rasa wielkopolska konie sadeckie rasa malopolska rasa trakenska j 15 animals zwierzeta j 15 rasa hanowerska rasa lipicanska schagie gidrany opis noniusow j 16 animals zwierzeta j 16 przeswity i noniusy furioso rasa radziecka rasa jutlandzka prowadzenie konia j 17 animals zwierzeta j 17 ocena konia krzyzowanie przemienne krzyzowanie wspierajace krzyzowanie odswiezanie krwi j 18 animals zwierzeta j 18 chow krewniaczy dobor metody doboru rodzaje selekcji selekcja j 19 animals zwierzeta j 19 metody selekcji wyniki w pracy hodowlanej rejestrowanie koni znakowanie koni ocena ruchow i chodow konia j 20 animals zwierzeta j 20 ocena wygladu ocena punktowa opis schematyczny fotografowanie koni proba dzielnosci j 21 animals zwierzeta j 21 towarzystwo hodowli konia arabskiego czasy koni rozgrywanie wyscigu rozne wyscigi konkurs konia wierzchowego j 22 animals zwierzeta j 22 proby dzielnosci koni proba maksymalnego uciagu dlugosc kroku koni wytrzymalosc konia