Prowadzenie konia

Po dojściu do miejsca, na którym koń ma być ustawiony, prowadzący zatrzymuje konia, sam robi wykrok do przodu, stając twarzą zwróconą do konia. Następnie ustawia konia w ten sposób, aby z boku widoczne były dokładnie wszystkie kończyny. Przede wszystkim trzeba zwrócić uwagę na następujące elementy. Wielkość konia musi odpowiadać wytyczonemu celowi hodowlanemu. Miarą jej jest wysokość w kłębie. Oceniany koń, jeśli należy do ustalonej rasy, winien swoim wzrostem mieścić się w granicach właściwych tej rasie. Zasadniczo zbyt duże, jak i zbyt małe osobniki, są niepożądane. Masa ciała często nie ma żadnego związku z wysokością w kłębie. Mniejsze, ale bardziej przyziemne i rozbudowane wszerz sztuki mogą bowiem przewyższać swą masą (ciężarem) ciała osobniki wyższe, ale wysokonożne i płaskie. Przy ocenie młodych koni należy uwzględniać możliwości wzrostowe, w zależności od wieku. Również typ budowy musi odpowiadać założeniom hodowlanym. Łączy się z tym ocena proporcji i formatu ciała. Głębokie konie są pożądane zasadniczo w każdym kierunku użytkowym. Jednakże głębokość, zwłaszcza silnie zaznaczona, ogranicza ruchliwość i zwrotność. Dlatego inaczej nieco ocenia się głębokość koni zaprzęgowych, inaczej zaś wyścigowych. Każdy koń w stosunku do swojej wielkości i typu budowy powinien być odpowiednio szeroki. Ale i tę cechę ograniczają wymagania ruchliwości.

Ocena konia

Wiele pracy poświęcono próbom wynalezienia norm i szablonów, które miały określać wartość konia. Nie mogły one dać pozytywnych wyników, gdyż w założeniu traktowano konia jako statyczny aparat, a nie jako żywy i skomplikowany organizm. Na rzeczywistą wartość zwierzęcia składa się wiele osobnych czynników, które dopiero połączone razem mogą określić jego przydatność użytkową. Należy do nich między innymi budowa zewnętrzna i wewnętrzna, zdrowie, temperament, charakter, chęć i uzdolnienia do pracy. Ocenę konia z wyglądu zewnętrznego należy więc przeprowadzać pod kątem jego przydatności do określonych zadań. Innym wymaganiom odpowiadać musi koń zaprzęgowy, innym wierzchowy czy zarodowy. Najsurowsza musi być ocena koni zarodowych, nieco pobłażliwsza roboczych, którym pewne wady niedopuszczalne u reproduktorów można wybaczyć. Wstępne oględziny konia najlepiej rozpocząć w stajni, w której koń czując się pewnie — zdradza łatwiej cechy swego charakteru i temperamentu. Należy się przekonać, czy koń nie jest złośliwy, czy pozwala dotykać się i podnosić kończyny, wreszcie jak reaguje na zakładanie uprzęży. Przeważnie jednak ogląda się konia na dworze; wówczas ważne jest, by stał on na równym terenie. Najpierw należy przyjrzeć się mu z pewnej odległości (5—6 m), aby zdać sobie sprawę z ogólnego wrażenia.

Krzyżowanie przemienne

Typowym produktem tego krzyżowania są angloaraby, których wartość jest przeważnie zależna od stale powtarzanego krzyżowania przemiennego, raz ogierami pełnej krwi angielskiej, drugi raz ogierami czystej krwi arabskiej. Krzyżowanie przemienne pozwala jednak w pewnych przypadkach wytworzyć i ustalić rasę pośrednią, jak to miało miejsce np. z angloarabami francuskimi. Krzyżowanie towarowe (użytkowe) ma na celu uzyskanie pierwszego pokolenia o określonych cechach. Mieszańce uzyskane tym sposobem charakteryzuje zazwyczaj znaczna odporność i wzmożona żywotność. W hodowli chodzi zwykle o uzyskanie dobrego konia roboczego, wierzchowego lub wyjazdowego. Znane nie tylko w Anglii konie myśliwskie, tzw. huntery, uzyskuje się między innymi z łączenia ogiera pełnej krwi angielskiej z klaczą jakiejś innej, często ciężkiej rasy; podobnie sportowe konie, znane jako polo pony, tworzone są ze skrzyżowania pełnej krwi z roślejszą rasą kuców. Krzyżowanie międzygatunkowe polega na łączeniu odrębnych gatunków. Stosowane w wielu krajach przy produkcji mułów ma duże znaczenie gospodarcze, dając zwierzęta odporne na choroby, wytrzymałe na ciężkie warunki bytowe, wytrwałe, obdarzone mocną konstytucją i długowieczne.

Krzyżowanie wspierające

Krzyżowanie wypierające jest dalszą odmianą krzyżowania polepszającego stosowaną wówczas, gdy planuje się całkowite wyparcie cech rasy, która się polepsza. W tym celu przez wiele pokoleń używa się do rozpłodu wyłącznie ogierów rasy polepszającej, aż wytworzy się pogłowie, które — praktycznie biorąc — niewiele już się różni od rasy ulepszającej, a nie ma prawie nic z właściwości rasy ulepszanej. Ten rodzaj krzyżowania stosowany jest bardzo rzadko, gdyż prawie każda rasa krajowa ma swoje dodatnie cechy. Przy krzyżowaniu wypierającym często operuje się pojęciem „ułamków krwi” i używa określeń 1/2 półkrew, 3/4 krwi, 7/8 itd. Efekty tego krzyżowania zależą przede wszystkim od dominacji cechy czy cech, jakie pragnie się zaszczepić i wprowadzić. Przykładem stosowania tej metody krzyżowania były przed pierwszą wojną światową konie Stadniny Państwowej w Janowie Podlaskim, które w rodowodach swoich miały od 31/32 do 255/358 krwi angielskiej. Krzyżowanie przemienne polega na krzyżowaniu na przemian dwóch lub więcej ras celem połączenia ich zalet, bądź otrzymania pośredniego typu użytkowego.

Krzyżowanie

Krzyżowanie polepszające (podrasowanie) ma na celu uzupełnienie pewnych, brakujących danej rasie cech. W tym przypadku zwykle za pomocą rasy wysokowartościowej wprowadza się bądź poprawia jedną lub kilka cech rasy krajowej, której wartości dodatnich nie zamierza się jednak przy tym usunąć. Do podrasowania używa się ogierów rasy wysoko kulturalnej. Otrzymany materiał żeński pierwszego pokolenia potomnego znowu łączy się z samcami rasy ulepszającej i taką metodę stosuje się przez parę pokoleń, by w końcu wrócić do reproduktorów rasy ulepszanej. Krzyżowanie przejściowe (dolew obcej krwi) jest odmianą krzyżowania ulepszającego; polega na jednorazowym kryciu klaczy ogierem innej rasy wykazującym tę cechę. Wprowadzane co pewną ilość pokoleń, przeciwdziała odbieganiu określonych ras od pożądanego typu. Konieczność stosowania tej metody wynika z faktu, że cel pracy hodowlanej nie został utrwalony genetycznie, wobec czego warunki środowiskowe działają przekształcająco na rasę. W hodowli koni np. w Trakenach co pewien czas regularnie używano ogierów pełnej krwi angielskiej. W okresach kiedy dolewu krwi tej rasy zaniechano, po kilku pokoleniach następował zanik szlachetności pogłowia koni trakeńskich. Wieloletnie obserwacje i doświadczenia pozwoliły ustalić, co ile lat należy powtarzać ten zabieg, aby był on najbardziej skuteczny.

Rozrywka i zwierzęta animals zwierzeta czas wolny z pupilami aligator krokodyl kameleon dinozaur pyton j 2 animals zwierzeta j 2 zolw ladowy zolwie wodne jez jezozwierz piesek preriowy j 3 animals zwierzeta j 3 popielice afrykanskie susel richardsona burunduk skunks chomik j 4 animals zwierzeta j 4 swinka morska rybki mysz zolw kon j 5 animals zwierzeta j 5 koty w naszych domach kot rodowodowy suche karmy kot i kuweta drapanie mebli j 6 animals zwierzeta j 6 pielegnacja kota kot i mleko koty abisynskie koty bengalskie koty egzotyczne j 7 animals zwierzeta j 7 koty jawajskie koty perskie koty norweskie koty birmanskie moj pies j 8 animals zwierzeta j 8 wyglad psa wierny jak pies karma dla psa dbam o psa pies na lancuchu j 9 animals zwierzeta j 9 pies bezdomny podczas wakacji amstaf labrador york j 10 animals zwierzeta j 10 bulterier owczarek niemiecki doberman ratlerek rasa szajrow j 11 animals zwierzeta j 11 bulony zastepowanie koni maszynami kon ardenski opis koni lidzbarskich konie lidzbarskie j 12 animals zwierzeta j 12 przydatnosc koni slaskich konie slaskie konie norweskie w polsce koniki norweskie rasa polnocno szwedzka j 13 animals zwierzeta j 13 rasa gudbrandsdalska klusaki rosyjskie klusaki amerykanskie klusaki cel pracy hodowlanej j 14 animals zwierzeta j 14 konie wielkopolskie po wojnie rasa wielkopolska konie sadeckie rasa malopolska rasa trakenska j 15 animals zwierzeta j 15 rasa hanowerska rasa lipicanska schagie gidrany opis noniusow j 16 animals zwierzeta j 16 przeswity i noniusy furioso rasa radziecka rasa jutlandzka prowadzenie konia j 17 animals zwierzeta j 17 ocena konia krzyzowanie przemienne krzyzowanie wspierajace krzyzowanie odswiezanie krwi j 18 animals zwierzeta j 18 chow krewniaczy dobor metody doboru rodzaje selekcji selekcja j 19 animals zwierzeta j 19 metody selekcji wyniki w pracy hodowlanej rejestrowanie koni znakowanie koni ocena ruchow i chodow konia j 20 animals zwierzeta j 20 ocena wygladu ocena punktowa opis schematyczny fotografowanie koni proba dzielnosci j 21 animals zwierzeta j 21 towarzystwo hodowli konia arabskiego czasy koni rozgrywanie wyscigu rozne wyscigi konkurs konia wierzchowego j 22 animals zwierzeta j 22 proby dzielnosci koni proba maksymalnego uciagu dlugosc kroku koni wytrzymalosc konia