Konkurs Konia Wierzchowego

Wszechstronny Konkurs Konia Wierzchowego (WKKW) z uwagi na wielorakie elementy wchodzące w jego skład mógłby być dobrą, hodowlana próbą dzielności. Udział w konkursie skoków z przeszkodami ruchomymi, bieg terenowy z przeszkodami stałymi, sprawdzian w czworoboku z jednej strony poddaje organizm i charakter konia ciężkiej próbie, z drugiej jednak strony obarczony jest tymi samymi mankamentami, co wcześniej wspomniane konkursy skoków. Fabiani stwierdził wysoką istotną współzależność między skocznością koni ocenianych w kilka dni po zakupie, a skocznością tych samych osobników ocenianych po ich rocznym treningu. Stąd obserwacja „surowych” koni po wstępnej ocenie ich skoczności umożliwia już z dużym prawdopodobieństwem stawianie prognoz co do dalszego rozwoju tych uzdolnień. Również interesujące jest stwierdzenie, iż konie dobrze skaczące odznaczały się na ogół istotnie większą wysokością w kłębie oraz mniejszym wskaźnikiem masywności niż konie skaczące słabo. Brzeski i Sierakowski podają, że wśród wyróżniających się w kraju ogierów, ojców koni odnoszących sukcesy sportowe były; w 1968 r. ogier Dreibund zaś w 1969 r. ogier Merry Minstrel.

Próby dzielności koni

Są one prowadzone stosunkowo od niedawna, jeśli nie brać pod uwagę sporadycznych przypadków, które określane mianem prób dzielności były organizowane spontanicznie, bez przemyślenia, regulaminu i potrzebnej ciągłości. Właściwe, systematyczne próby dzielności koni pociągowych z opracowanymi regulaminami datują się od początku XX w., a wszystkie mają za zadanie sprawdzić szybkość, wytrzymałość, siłę i chęć do pracy. Przed ostatnią wojną sprawa uznania prób dzielności za obowiązkowe dla koni zarodowych była już w wielu krajach rozwiązana. Próby organizowane dla różnych ras koni pociągowych i wierzchowo-zaprzęgowych były rozmaicie prowadzone. Próby dzielności dla koni pociągowych nie miały u nas w latach międzywojennych należytego zrozumienia, mimo że Ministerstwo Rolnictwa i Reform Rolnych wprowadziło je na wystawy i pokazy w 1§28 r. Natomiast po 1945 r. zainteresowanie nimi znacznie wzrosło. Wyniki uzyskiwane przez poszczególne konie w próbach dzielności zależą od wielu różnych czynników. Ciężar ciała konia, długość i szybkość jego kroku, charakter i temperament — są to właściwości, na które w czasie próby już oddziaływać nie można. Ale wynik uzależniony jest również od stanu pogody w dniu próby, rodzaju uprzęży i narzędzi, od wy trenowania koni do pracy i innych, często technicznych szczegółów.

Próba maksymalnego uciągu

Jest ona kolejnym elementem prób dzielności, jakim poddawane są konie typu zaprzęgowego i o użytkowaniu kombinowanym. Jedna z najstarszych metod stosowanych przy takich próbach polega na zwiększaniu obciążenia wozu i mierzeniu uciągu konia za pomocą dynamometru. Do ostatnich czasów sprawdzano siłę i chęć do pracy koni na podstawie przeciągania przez nie obciążonego wozu przez usypaną grzędę piasku. Dosyć powszechną jest metoda badania maksymalnej siły uciągu przy użyciu sań. Najczęściej używane są tu sanie Wojejkowa. Obciąża się je piaskiem lub kamieniami, a następnie za pomocą dynamometru mierzy się siłę uciągu. Swego czasu bardzo popularna była metoda badania maksymalnej siły uciągu konia za pomocą samochodu z odpowiednio wmontowanym samopiszącym dynamometrem i urządzeniem do hamowania. Rzadziej stosowana jest metoda polegająca na określaniu maksymalnej siły uciągu za pomocą kieratu, ze specjalnym mechanizmem hamującym. Oryginalną metodą jest posługiwanie się aparatem umocowanym na kopycie, który pozwala zmierzyć siłę, z jaką koń odpycha się od. ziemi podczas ciągnięcia ciężarów. Oparta jest ona na założeniu, że istnieje ścisła współzależność między siłą uciągu konia a naciskiem jego kopyta na ziemię. Wszystkie opisane metody nie spełniają swego zadania, ponieważ są przede wszystkim w zbyt dużym stopniu uzależnione od czynników zewnętrznych, jak nawierzchnia drogi, jej konfiguracja, opór bezwładności z tym związany itp.

Długość kroku koni

Przy próbach pomiaru długości kroku u koni zaprzęgowych należy pamiętać, że obciążenie pojazdu, zamocowanie dyszli czy postronków (kąt ciągnięcia), a także trening konia mają duży wpływ na skracanie lub wydłużanie kroku. Konie można bowiem przyuczyć do poruszania się dłuższym krokiem, szczególnie w stępie. Przyrodzone właściwości, skorelowane w dużej mierze z budową anatomiczną konia, odgrywają tu jednak zasadniczą rolę. Zdaniem Duśeka duża powtarzalność wyników podstawowych elementów ruchu koni (szybkość m/sek.,, długość i czas trwania kroku) daje możliwość stosunkowo obiektywnej oceny ogierów pod względem sposobu ich poruszania się. Ponieważ metody badań zdolności pociągowej -koni (siła, szybkość i wytrzymałość) są nadal niedoskonałe i nie zawsze dają podstawy do obiektywnej oceny wartości, w ostatnich latach wprowadzono badania zmian, jakie zachodzą we krwi pod wpływem wykonywanej pracy. Mają one określać reakcje organizmu na dokonany wysiłek, a sięgając do oceny właściwości wewnętrznych organizmu, mogą dać bardziej wszechstronny obraz wartości danego konia. Zmiany bowiem zachodzące w ustroju na skutek wykonanego wysiłku i szybki powrót do stanu normalnego charakteryzują do pewnego stopnia sprawność organizmu, a tym samym jego przydatność do pracy.

Wytrzymałość konia

Hodowcy i użytkownikowi konia roboczego bardziej zależy na koniu wytrzymałym, to jest zdolnym do długotrwałej pracy przy jej średnim natężeniu, niż na koniu zdolnym do szczytowych, lecz krótkotrwałych wyników. Langerken i Arnold opierając się na wnikliwie przeprowadzonych badaniach, wyrażają pogląd, iż dotychczas stosowane metody prób dzielności ogierów nie mogą doprowadzić do istotnych osiągnięć w pracy hodowlanej w zakresie poprawy walorów użytkowych w pogłowiu masowym. Wychodzą oni z założenia, że zasadniczym czynnikiem zapewniającym postęp jest obok stopnia odziedziczalności badanych cech wielkość różnicy selekcyjnej. Tymczasem stosowane próby dzielności ogierów składają się z elementów, których ocena odbywa się nie na podstawie stopnia odziedziczalności, lecz według kryteriów gospodarczych. Uważają więc za konieczne opracowanie takiego indeksu selekcyjnego, który uwzględniając wymagania gospodarcze, uwzględniałby także współzależności genetyczne występujące między wybranymi cechami. Trudno nie stwierdzić, iż wyrażony wyżej pogląd z hodowlanego punktu widzenia jest wysoce uzasadniony.

Rozrywka i zwierzęta animals zwierzeta czas wolny z pupilami aligator krokodyl kameleon dinozaur pyton j 2 animals zwierzeta j 2 zolw ladowy zolwie wodne jez jezozwierz piesek preriowy j 3 animals zwierzeta j 3 popielice afrykanskie susel richardsona burunduk skunks chomik j 4 animals zwierzeta j 4 swinka morska rybki mysz zolw kon j 5 animals zwierzeta j 5 koty w naszych domach kot rodowodowy suche karmy kot i kuweta drapanie mebli j 6 animals zwierzeta j 6 pielegnacja kota kot i mleko koty abisynskie koty bengalskie koty egzotyczne j 7 animals zwierzeta j 7 koty jawajskie koty perskie koty norweskie koty birmanskie moj pies j 8 animals zwierzeta j 8 wyglad psa wierny jak pies karma dla psa dbam o psa pies na lancuchu j 9 animals zwierzeta j 9 pies bezdomny podczas wakacji amstaf labrador york j 10 animals zwierzeta j 10 bulterier owczarek niemiecki doberman ratlerek rasa szajrow j 11 animals zwierzeta j 11 bulony zastepowanie koni maszynami kon ardenski opis koni lidzbarskich konie lidzbarskie j 12 animals zwierzeta j 12 przydatnosc koni slaskich konie slaskie konie norweskie w polsce koniki norweskie rasa polnocno szwedzka j 13 animals zwierzeta j 13 rasa gudbrandsdalska klusaki rosyjskie klusaki amerykanskie klusaki cel pracy hodowlanej j 14 animals zwierzeta j 14 konie wielkopolskie po wojnie rasa wielkopolska konie sadeckie rasa malopolska rasa trakenska j 15 animals zwierzeta j 15 rasa hanowerska rasa lipicanska schagie gidrany opis noniusow j 16 animals zwierzeta j 16 przeswity i noniusy furioso rasa radziecka rasa jutlandzka prowadzenie konia j 17 animals zwierzeta j 17 ocena konia krzyzowanie przemienne krzyzowanie wspierajace krzyzowanie odswiezanie krwi j 18 animals zwierzeta j 18 chow krewniaczy dobor metody doboru rodzaje selekcji selekcja j 19 animals zwierzeta j 19 metody selekcji wyniki w pracy hodowlanej rejestrowanie koni znakowanie koni ocena ruchow i chodow konia j 20 animals zwierzeta j 20 ocena wygladu ocena punktowa opis schematyczny fotografowanie koni proba dzielnosci j 21 animals zwierzeta j 21 towarzystwo hodowli konia arabskiego czasy koni rozgrywanie wyscigu rozne wyscigi konkurs konia wierzchowego j 22 animals zwierzeta j 22 proby dzielnosci koni proba maksymalnego uciagu dlugosc kroku koni wytrzymalosc konia